PAPA.

Bijgewerkt: 5 feb 2019

narratief verhaal.


Voor blok 2 kregen we de opdracht van Mieke om een narratief verhaal te maken. Elke week was je daarmee bezig en kreeg je feedback op de foto's wat je tot toen had gemaakt. Bij de eerste les kregen we veel inspiratie van andere fotografen. Die voor mij er toen uitspringen waren: Ed van der Elsken / Saint-Germain-des-pres, Julian Germain / For every minute you are angry you lose sixty seconds of happiness, Nicholas Nixon / The brown Sisters, Sally Mann / Family pictures en Larry Clark / Tulsa.


In het begin van het project was ik maar in het wild aan het schieten, je kreeg soort van richtlijnen van Mieke en Pepijn (les research) maar je moest zelf goed weten wat je plan van aanpak was. In het begin waren mijn foto's allemaal vrij donker of genomen met een hoge ISO. Dat komt omdat we elke dag school hadden en papa van 6 uur s'ochtends al aan het werk was, dus zag ik hem alleen s'avonds. Maar dit mocht geen obstakel zijn voor mijn narratief verhaal. Zo heb ik in het weekend dagen gepland met hem om samen met papa te zijn. Na enige tijd moet er wel een duidelijk beeld komen met wat ik wil vertellen, de beelden moeten samen een connectie hebben, 1 lopend verhaal zijn.


Mijn concept.

Mijn papa staat er positief in het leven. Rob is een erg enthousiaste, energievol en zorgzame papa. Dit wil ik ook overbrengen in het boek. Papa heeft vroeger geen fijne jeugd gehad en dat speelt ook een rol in zijn leven nu, maar geen overheersende rol. Papa is net 60 jaar geworden, een leeftijd wat hij niet aan zichzelf koppelt want papa voelt zich nog een jonge dertiger. Dit werd mijn hoofdonderwerp. Het ouder worden maar zo zichzelf niet voelen. Dit is iets kenmerkend voor Rob. In het narratieve verhaal wil ik laten zien wie papa is en zijn dagelijks leven. Een aspect uitvergroten wat minder leuk is aan ouder worden. Dat is dat het oudste kind het huis uit gaat, daar heeft papa moeite mee. Ook grijze haren krijgen en rimpels (ijdel). Daarnaast een tussenperiode heeft op zakelijk gebied. En het deel van ouder worden, toekomstgericht. Wat wil papa later, waar wordt hij gelukkig van?


Het boek heb ik qua vormgeving erg zorgvuldig uitgevoerd. Ik had heel veel ideeën hoe ik het narratieve verhaal goed op zijn plek kon laten vallen. Ik heb uiteindelijk het boek in drieën gedeeld. > Kijk het filmpje voor mijn verhaal.


Ik vond het project erg leerzaam. Het is mooi om papa op deze manier nog beter te leren kennen. Een narratief verhaal vertellen is veel moeilijker dan dat ik in het begin dacht. Er komt zoveel bij kijken om een beeld te laten spreken en je verhaal goed over te brengen.


Feedback: Het boek heeft een mooie vormgeving. Of dit het juiste bindwijze is, is nog de vraag? We zien veel experiment en beeldoplossingen in je boek, mooie variatie in benadering van je onderwerp. Verhalend structuur in je boek is voldoende uitgevoerd, soms vervalt het teveel in herhaling. Probeer kritischer naar je eigen werk en probeer daar voorden voor te vinden.


5 keer bekeken

© 2018 BY MAAIKE DE KANTER

  • Black Instagram Icon
  • Black LinkedIn Icon