FOTOGRAFEN VAN VROEGER & NU. ROTTERDAM

Bijgewerkt: 11 okt 2018

Frits J. Rotgans (1912-1978) & Jannes Linders (1967) // 2018, Rotterdam.


Schiphol, vliegtuig, fotowerk, analoog, digitaal, zwart/wit, kleur, Schiphol Slumberland, luchthaven, groot contrast.


Bij een bezoekje aan het Nederlands fotomusea in Rotterdam liep ik naar de expositieruimte; fotografen van vroeger&nu toe. Wat mij het eerst en meest aansprak was de serie die over vliegtuigen. Dit komt omdat ik een reislustig persoon ben, ik heb al veel van te wereld mogen zien en herken heel goed de situaties die Jannes Linders heeft laten exposeren. Mijn aandacht ging van de foto's naar het filmpje wat tussen de twee werken werd tentoonstelt. Met een geluidsbron boven je blijft het gericht op jou oren, dus klinkt het niet massaal.


Jannes Linders fotografeert mensen en momenten op de luchthaven Schiphol in Amsterdam. Hij is op zoek naar mensen die in rust zijn, die tussen twee werelden in zitten. Hij ziet Schiphol als een tussengebied, wat niet echt meer de echte wereld is. Eenmaal als je door de douane bent, is er luxe. Het is niet de 'echte' wereld, de mensen zijn in 'Slumberland". Een woord wat Jannes aan deze wereld gegeven heeft. Jannes noemt dit landschapsfotografie, een rare benaming voor de fotografie wat hij laat zien. Maar hij vind dit zeker geen portretfotografie. Ik denk dat hij bedoeld dat je bij landschapfotografie het meestal gaat om stilstaande onderwerpen, waardoor het kan worden beschouwd als een vorm van stilleven. Een stilleven tref je aan, dit regisseer je niet en dat is precies wat hij dus bij 'Slumberland Schiphol' aantreft.


Wat ik me na deze serie erg afvraag is; mag hij zomaar mensen fotograferen zonder toestemming te vragen, wat zegt het privacybeleid hierover, is dit een openbare ruimte waar dit toegestaan is of heeft hij hierover afspraken gemaakt met Schiphol. Mezelf meer gaan verdiepen over auteursrecht komt zeker meer naar voren naar het zien van dit filmpje. Ik hou ervan als een fotograaf veel durf en moed heeft. Het mooie aan deze serie wat Jannes Linders wil laten zien is de manier waarop deze mensen zijn, hoe ze zich gedragen. Hun gezichten zijn niet secundair maar even belangrijk als wat ze aanhebben, de schoenen die ze dragen, de tas die ze bij zich hebben. Het is fascinerend om dit te bekijken. Je ziet in de serie dan de personen op de foto heel ver weg zijn in hun slaap.


De fotograaf van vroeger Frits J. Rotgans.

De serie van Frits heeft gelijk een ander beeld van Schiphol. Deze foto's waren toen nog heel uniek. Schiphol was helemaal nieuw, echt net gebouwd en geopend in de jaren 70. Frits was echt een fotograaf van de wederopbouw. Hij vond echt alles fantastisch. Hij deed veel moeite om dynamiek te geven aan zijn foto's, er was toen nog niet veel verkeer en zeker niet luchtverkeer. Alles is optimistischer en ook naïever in zijn tijd want alles was nog nieuw. Maar in het hedendaagse zijn we niet meer naïef. Alles kan toch, alles is open en vrij, iedereen mag toch overal heen, tegenwoordig zijn heel veel dingen verboden. Daar mag je niet heen, dit is verboden, heel veel controle maar in tegendeel hebben we nog steeds veel vrijheid.


Ik vind het mooi dat Jannes Linders Schiphol op een totaal andere manier vastlegt dan dat Frits dat deed. Jannes kon ook kiezen voor dezelfde soort foto's in een nieuw jasje. Vanuit zijn inspiratie bron ( is hij echt gaan kijken; wat valt mij op, wat betekend Schiphol voor mij, wat zie ik, wat vind ik belangrijk en interessant. Dit heeft heel goed uitgepakt en daarom vind ik zijn eigenzinnigheid in zijn serie erg fijn.


Nederlands Fotomuseum Rotterdam // woensdag 26 september 2018

bron http://www.demixfotoprojecten.nl/schiphol.html






10 keer bekeken

© 2018 BY MAAIKE DE KANTER

  • Black Instagram Icon
  • Black LinkedIn Icon